Doffe ogen
Staren me aan
Geef niet op
Ik heb je nodig
Vermoeid
Hart vol angst
Zoek het antwoord
Het is niet onvindbaar
Mijn hoofd
Ik wend het af
Negeer mijn spiegelbeeld
Ontken de waarheid
Laat me nu niet in de steek
x93Wat heb je een leuke riem.x94
x93Dankje, gewoon van de markt.x94
x93Wat heb je een leuk shirtje aan.x94
x9315 euro bij Large.x94
Hmm, denk ik. Wat is dat toch met vrouwen? Waarom geven wij altijd een hele uitleg bij een compliment en zeggen we niet gewoon x91dankjewel, vind ik ookx92 of iets in de trant. Daar moet ik een keer een blogje over schrijven!
Elke dag plopt er wel iets in mijn hoofd, iets leuks en iets gezelligs om te schrijven. Iets waarvoor mensen wel op mijn blog komen, iets wat ze vast wel willen lezen. Ik neem het me steeds weer voor; dxe1xe1r ga ik over schrijven. Maar ik doe het niet, het komt er niet van.
Ik ben moe, doodmoe. Als iemand aan me vraagt hoe het gaat, heb ik daar serieus geen antwoord op. Ik wil niet elke keer met een brabbeltje over verwerken en door dingen heen gaan aankomen, maar eigenlijk komt het daar wel doorheen. Ik knok, ik vecht, ik stort in, krabbel weer op en doe mijn best.
En ja, natuurlijk zijn er leuke dingen. Genoeg. De diplomauitreiking, mijn nieuwe werk, de vakantie in Schin op Geul, de uitstapjes die ik maak.. In mijn hoofd schrijf ik er over, maar in werkelijkheid kosten al die leuke dingen me zoveel energie, dat ik mezelf er niet toe kan zetten er nog over te schrijven.
Ik geniet van onze drie dagen weg met het hele gezin. Dxe1xe1r ga ik over schrijven, denk ik. Dxe1t is leuk. En ik ga er ook over schrijven, later. Echt waar.
Deze blog is beveiligd.
Klik hier om hem te lezen.
(voor de inloggegevens kun je mailen naar noortje.site@hotmail.com)
Mijn oppaskindjes (4 + 2) tegen elkaar:
Jada: "Dat moet zo niet, domme."
Ravi: "Ik is niet domme, ik is Javi."
Ik ben met mijn achternichtje van 4 in de dierenwinkel. Ze krijgt een kleurplaat.
Ik: "Kijk Sanne, daar kan je een prijsje mee winnen. Je kunt winnen dat je met 4 personen naar de dierentuin mag."
Sanne: "O, ik ben pas nog in de dierentuin geweest."
(Met andere woorden: Boeiend, daar ga ik niet voor kleuren!)
Angst
Zo klein
Wordt groter
Verdwijn
Laat me alleen
Ga toch eens weg
Tranen
Zo machteloos
Eeuwige twijfel
Ik
Zo groot
Steeds kleiner
Er is een periode geweest in mijn leven waarin ik totaal de weg kwijt was. Ik nam af en toe wel een afslag, maar het waren altijd doodlopende wegen waar ik op terecht kwam. Op een gegeven moment wilde ik gewoon niet meer.. 's Morgens op staan met het verlangen 's avonds weer naar bed te kunnen vreet aan je, uiteindelijk is het gewoon klaar.
Die periode in mijn leven is nog niet zo lang geleden. Ik ben niet trots op wat er gebeurd is en/of wat ik heb gedaan, maar achteruit kijken heeft geen zin. Blijven knokken, gaan voor wat je wil bereiken; dat heeft wxe9l zin. Net zo lang doorgaan tot je de juiste afslag hebt gevonden. Ik geloof dat ik inmiddels een zandweggetje heb bereikt. Het gaat moeizaam, maar ik ga vooruit.
Jullie hebben vast wel gemerkt dat ik niet echt heel veel meer blog, de enige plek op internet waar ik nog echt actief ben is facebook (voeg me gerust toe 
). Ik heb het gewoon heel druk met mijn leven weer op een rijtje te krijgen. Ik heb mijn opleiding afgerond, een baan gevonden, een vervolgstage geregeld (om mijn diploma AB compleet te kunnen maken met WB) en ik doe leuke dingen met vrienden. Ik probeer het gevoel van genieten terug te halen en ik moet eerlijk toegeven; dat lukt nog lang niet altijd. Maar hxe9, Rome is ook niet in xe9xe9n dag gebouwd!
Zwijgend volg ik
Het spoor van kleren
Begonnen bij de deur
Gexebindigd in jouw bed
De deurklink glanst
Vrijheid tegemoet
Jouw stralende lach
Klinkt in mijn hoofd
Verlangend naar jou
Eindeloze omhelzing
Duizenden tranen
Nog nooit gehuild
Buiten is het veilig
Killer dan normaal
Jouw hart verwarmt
Twijfels om mij heen
Angst wint van gevoel
Opent de deur naar de kou
Het vertrouwde overvalt me
Als ik je achterlaat
